Dlaczego symulacyjne gry szkoleniowe - c.d.

Symulacyjne gry dydaktyczne na szkoleniach i kursach*.

Z badań przeprowadzonych w USA w 1985 przy wykorzystaniu gry menadżerskiej Micromatic (Scott & Stricland) w której uczestniczyło ponad 260 studentów i praktyków wykazano, że symulacyjna gra decyzyjna jest najefektywniejszą metodą nauczania. Jest również najbardziej kompletną techniką dydaktyczną , zawierającą elementy zdobywania doświadczenia i wiedzy oraz refleksji i obserwacji (cykl Kolba).

W 1991 roku Specht i Sandlin prowadzili badania porównawcze metod: opartej na grze symulacyjnej oraz tradycyjnego wykładu. Celem było uzyskanie odpowiedzi na trzy pytania:

  •  Czy istnieje istotna różnica między skutecznością dwóch typów szkolenia mierzoną zaraz po zakończonym kursie?
  •  Czy istnieje istotna różnica między skutecznością dwóch typów szkolenia mierzoną w sześć tygodni po kursie?
  •  Czy istnieje istotna różnica między skutecznością dwóch typów szkolenia mierzoną w odległym czasie po kursie?

Badania potwierdziły skuteczność metod symulacyjnych przy zapamiętywaniu zdobytej wiedzy w długim okresie czasu. Nie zauważono istotnego wpływu na uczestników w krótkim okresie czasu, poza zdobyciem ciekawego doswiadczenia. Symulacyjne gry decyzyjne weryfikują wiedzę przez rozumienie zjawisk, a nie przez znajomość definicji.

W 1991 Wellington i Faria przeprowadzili jedne z najpełniejszych badań na próbie 389 studentów. Badano korelację  między poziomem osiągniętych wyników w symulacyjnej grze decyzyjnej, a wynikami osiągniętymi na testach egzaminacyjnych z marketingu, w zależności od czasu, jaki upłynął między udziałem w grze, a egzaminem. Zweryfikowano następujące hipotezy:

  • Nie ma istotnego związku między udziałem w rywalizacji opartej na grze  a wynikami uzyskanymi na egzaminach.
  • Nie ma istotnego związku między wynikiem uzyskanym w grze a wynikami uzyskanymi na egzaminach.
  • Nie ma istotnego związku między czasem, jaki upłynął od uczestnictwa w grze, a wynikami uzyskanymi na egzaminach.

Studenci uczestniczący w symulacyjnej grze  "A Marketing Simulation" i ci, którzy byli kształceni tradycyjnymi metodami, mieli tego samego wykładowcę, używali tych samych podręczników, oglądali te same filmy wideo oraz uczestniczyli w tych samych  testach egzaminacyjnych. Badania nie potwierdziły istotności pozytywnej zależności między udziałem w symulacji, a wynikami uzyskiwanymi na obu egzaminach. Wskazały na raczej słabą zależność między wynikiem osiągniętym w grze, a wynikami uzyskanymi na egzaminach. Można uznać, iż wszystkie trzy hipotezy zostały zaakceptowane, co oznacza brak istotnego statystycznie związku między wynikiem uzyskanym na testach, a udziałem i wynikiem uzyskanym w symulacyjnej grze menedżerskiej.

Wyniki te wskazują, że testy egzaminacyjne mierzą umiejętności, które nie są rozwijane dzięki treningowi z symulacyjną grą decyzyjną. Testy mierzą stopień zapamiętania rozmaitych pojęć, kategorii i definicji, podczas gdy gry ćwiczą umiejętność zastosowania tej wiedzy w praktyce poprzez ocenę rezultatów podejmowanych decyzji.
Ponadto test ocenia indywidualny poziom wiedzy, a znakomita większość gier oparta jest na kryteriach oceny pracy zespołowej. W pracy zespołowej nie mają większego znaczenia braki wiedzy u pojedynczych członków grupy, gdyż najpewniej znajdzie się w zespole ktoś, kto wyjaśni dany problem.

Co więc daje wykorzystanie gier decyzyjnych na szkoleniach?

Symulacyjne gry decyzyjne są co najmniej tak samo dobre jak inne metody kształcenia, a w szczególnych przypadkach nawet lepsze. Takim szczególnym przypadkiem jest trening przedsiębiorczości rozumiany jako umiejętność odkrywania i weryfikacji utajonego popytu tkwiącego w rynku. Decyzje podejmowane  w realnym świecie przez osoby, które brały wcześniej udział w grach są bardzie wyważone i nie są skrajne, można powiedzieć, że osoby te poruszają się w granicach racjonalności. To niewątpliwa korzyść z wprowadzenia tej metody kształcenia do szkolenia.

Podsumowując: gry decyzyjne nie wpływają na wyniki egzaminów u uczestników kursu, jednak rozwijają praktyczną umiejętność podejmowania racjonalnych decyzji. Gry uatrakcyjniają zajęcia i ułatwiają zapamiętywanie wiedzy. Umożliwiają realizację pełnego cyklu Kolba, szczególnie części refleksyjnej i związanej ze zdobywaniem doświadczenia. Niewątpliwie symulacyjne gry decyzyjne są tak samo skuteczne jak inne metody, jeśli nie są lepsze w szczególnych przypadkach.

 (*) Ta część artykułu powstała przy wykorzystaniu materiałów z wykładów Pana Witolda T. Bieleckiego